قیام محمد (ص)

 ستون عــرش خــــــدا قــائم از قیــــام محمّد (ص)

                                   ببین که ســر به کــجا می کشد مقـــام محمّد (ص)

به جـــز فرشته ی عــــرش آشـــیان وحــی الهــی

                                   پــرنده پــــر نتـــواند زدن بـه بــــــام محمّد (ص)

ســــوار رفـــرف معــــراج درنـَـوَشت سـمــاوات

                                    سـرود صف به صف قــُدسیان سـلام محمّد(ص)

گسیخت هرچه زمان و گریخت هرچه مکان بود

                                  که عرش وفرش به هم دوخت زیرگام محمّد(ص)

اذان مســجــد او زنـگ کـــاروان قــــرون بـــود

                                    خـــدای را چــه نفــوذیست در کلام محمّد (ص)

خـُمـــار صبـح قیــامت نـدارد ایــن مـِی نـوشــین

                                    که جـلـوه ی اَبــدیت بُــود به جــــام محمّد (ص)

به شــاهــراه هـــدایت گشــود، بــــاب شـــفاعت

                                    صلای خــوان کـرم بین و بـار عام محمّد (ص)

علـی که کــوُن و مکانش غــلام حلـقه به گوشند

                                    مگـر نه فخــرکـنان گفت من غلام محمّد (ص)

بلی همـــان شـــه مــردان و قــرن اوّل اســـلام

                                    مگـر نه شیــر خُــدا گشته در کُنـام محمّد (ص)

حـریم حُــرمتش این بس که در شفــاعتِ محشر

                                    بــمیــرد آتــش دوزخ بـه احتــــرام محمّد (ص)

گرت هوای بهشت است و حوض کوثر و طوبا

                                    بیــا بـه ســـایه ی مَـمدود مســتـدام محمّد (ص)

ســـریــر عـــزّت عقبــا حـــلال اُمــَّت او بـــاد

                                    که بـود راحت دنیای دون، حـرام محمّد (ص)

اذان صـبـح عــراقش صـلای قتــل علـی بیـن

                                    نــوای زینـب کبــری نمــاز شــام محمّد (ص)

پـیــام پیــک اِلـــهی چگــونه بشـنـود آن قـــوم

                                    که پنبه کرده به گوش دل از پیـام محمّد (ص)

بـه رغـم فـتنهِ ی دجــّال کـور بــاطـن ما بـاش

                                    که وحش و طیر شود رام با مرام محمّد (ص)

هنـــوز جلــوه نـداده است نـور خـود به تمامی

                                    خــدا به جلوه کند نــور خـود تمام محمّد (ص)

قیــام قــــائـم آل محـمـــّد (ص) است و کشیـده

                                    به قهــر صاعقـه شمـشیر انتقــام محمـّد (ص)

بـه ذولفقــار علـی دیــدی اسـتقــامت اســـــلام

                                    کنــون به قــامت قــائم ببین قـوام محمّد (ص)

                  به کـام دل نـرسد شهـــریار در دو جهـان کس

                  مگر خدا دو جهان را کند به کام محمّد (ص)

                                                     شعر از : دیـوان شهــــــریار