به جهت باز بودن اجتهاد در بين شيعه، كل روايات صحيح يك كتاب، بدون بررسي مورد تأييد علماي شيعه نيست و چنانكه استاد سبحاني در مورد روايات كافي مينويسد: «و ليست رواياته قطعية الصدور فضلا عن كونها متواترة او مستضيضة» روايات كافي قطعي الصدور نيست چه رسد به اينكه متواتر يا مستفيضه باشد جعفر سبحاني، كليات في علم الرجال، (قم: مركز مديريت حوزة علمية قم، چاپ دوّم، 1410 ه.ق)، ص 375. خميني ميفرمايد: «اخباري كه بر تحريف قرآن به آنها تمسك جسته شده، يا ضعيف و غير قابل استدلال ميباشند و يا طبق شواهدي، ساختگي هستند و يا غريب و ماية شگفتي هستند. در روايات معصومين ـ عليهم السّلام ـ دستور داده شده تا هر حديثي كه مخالف قرآن است، كنار زده شود ر.ك: محمّد بن يعقوب، كليني، اصول كافي، ترجمه و شرح سيّد جواد مصطوفي، (تهران: علمية اسلاميه، بينوبت چاپ، بيتا)، ج 1، ص 89 ـ 88.
از آنجايي كه صحيح بخاري و صحيح مسلم از معتبرترين كتب اهل سنت مي باشند و آنها خود شرط كردهاند كه فقط روايات صحيح را در كتابشان بياورند و در بين كتابشان رواياتي دال بر تحريف وجود دارد، ممكن است بتوانيم، بگوييم آنها، قرآن را محرّف ميدانند همچنين محمد بن الخطيب در كتاب الفرقان خود ظاهرا سعي بر اثبات تحريف قرآن دارد، بلكه چنانكه گذشت معتقد است، حجاج بن يوسف سقفي 12 جاي قرآن را تغيير داد ابن الخطيب، پيشين، ص 50 ـ 52. رواياتي كه در منابع اهل سنّت آمده و دلالت به تحريف قرآن دارند بخاري، صحيح النجاري بشرح الكرماني، (بيروت: احياء التراث العربي، چاپ دوم، 1400 هـ.ق)، ج 23، ص 214؛ مسلم بن الحجاج القشيري النيشابوري، صحيح مسلم، (بيروت: احياء التراث العربي، چاپ اول، 1375هـ.ق) ج 3، ص 1317؛محمد بن عبدالله، الزركشي، البرهان في علوم القرآن، تحقيق محمد ابوالفضل، ابراهيم، (بيروت: دار المعرفه، چاپ دوم، بيتا) ج 2، ص 37ـ 35؛ جلال الدين، عبدالرحمن، السيوطي، الدار المنثور، پيشين، 106 ـ 104، همو، الاتقان، تحقيق و تعليق، الدكتور مصطفي ديب البغاء، پيشين.
زركشي، البرهان في علوم القرآن، ( بيروت، دارالفكر، بي نوبت چاپ، 1408) ج 2، ص 43 ـ 44 تحريف سورة احزاب و آيه رجم: زربن جيش گويد: ابي ابن كعب پرسيد: سورة احزاب را چند آيه ميداني؟ گفتم 72 يا 73 آيه، گفت معادل سوره بقره بود و ما در آن، آيه رجم را قرائت ميكرديم. پرسيدم آيه رجم كدام است؟ گفت: «اذا زني الشيخ والشيخة فارجموهما البته نكالا من الله والله عزيز حكيم جلال الدين ، عبدالرحمن، السيوطي، الاتقان، پيشين، جلال الدين سيوطي روايات زيادي مبني بر حذف سورههاي حفد و فلع از قرآن آورده است جلال الدين ، عبدالرحمن، السيوطي، الدر المنثور، پيشين، ج 6، ص 420 ـ 422 تحريف به تغيير و تبديل: ابن الخطيب سني روايات زيادي از كتب معتبر اهل سنت در اين مورد ذكر كرده است ابن الخطيب، الفرقان، (بيروت، دارالكتاب العلميه، بي نوبت چاپ، بيتا) ص 41 ـ 52. و مدعي شده است كه حجاج ابن يوسف سقفي 12 مورد تحريف به تغيير در آيات قرآن را انجام داده است ابن الخطيب، الفرقان، (بيروت، دارالكتاب العلميه، بي نوبت چاپ، بيتا) ، ص 50 ـ 52
چنانكه مفسر بزرگ اهل سنت، سيد محمود آلوسي، بعد از ذكر پارهاي از آنها ميگويد: «والروايات في هذا الباب اكثر من ان تحصي الا انها محموله علي ما ذكرناه» روايات در اين موضوع [تحريف قرآن] بيش از آن است كه به شمار آيد. جز اينكه آنها به آنچه ذكر كرديم، [نسخ قرآن] حمل ميشوند سيد محمود، آلوسي، روح المعاني، (مصر، اداره الطباعه المنيربه، چاپ دوم، بيتا) ، ج 1، ص 24، سطر 18 جهت اختصار بعضي از آنها ذكر ميشود: الف: تحريف به نقصان: مانند 1ـ نابودي بسياري از قرآن: جلال الدين سيوطي و آلوسي از پسر عمر چنين نقل كردهاند: «و لا يقولون احدكم قد اخذت القرآن كله ما يدريه ما كله؟ قد ذهب منه قرآن كثير و لكن ليقل قد اخذت ما ظهر منه» كسي از شما نگويد كل قرآن را گرفتم بلكه بگويد مقداري را كه ظاهر است گرفتم، چه ميدانيد كل قرآن چه قدر است؟ قطعاً بسياري از نابود شده است جلال الدين ، عبدالرحمن، السيوطي، پيشين، ج 1، ص 106، الاتقان (دار بن كثير، چاپ دوم، 1414)، ص 717 ـ 718 ، سيد محمد آلوسي، پيشين، سطر 17.
روايات بيشماري در كتب معتبر اهل سنت در مورد تحريف قرآن وجود دارد بخاري، صحيح البخاري، شرح الكرماني، (بيروت، دار احياء التراث العربي، چاپ دوم،140) ، ج 23. ص 214، مسلم بن الحجاج، التفسيرالنيشابوري ، صحيح مسلم، (بيروت، احياء التراث العربي، چاپ اول، 1375، هجري قمري) ج 3، ص 1317. الامام الحافظ، (ابوعبدالله، الحاكم النشابوري، (بيروت، دارالمعرفه، بي نوبت چاپ، بيتا) ، ج 4، ص 359- 360، جلال الدين، عبدالرحمن، السيوطي، الدر المنثور، (قم، كتابخانه آيت الله مرعشي نجفي، بي نوبت چاپ، 1404) ، ج 1، ص 104 ـ 106، ج 6، ص 420 ـ 422 و 416، احمد بن حنبل، مسند احمد، (بيروت، دار صادر. بي نوبت چاپ، بيتا) ج 1، ص 23، ج 2، ص 43، ج 5، ص 132 و 183، ج 2، ص 50 و ...
انكار آن توسط اهل سنت تقيهاي بود. زيرا مستند قول به تحريف، رواياتي است كه بيشتر آنها در كتب معتبر اهل سنت آمده است يعني علت اعتقاد به تحريف در كتب آنها قويتر است ر.ك: محمّد بن اسماعيل، بخاري، صحيح البخاري، بشرح الكرماني (بيروت: داراحياء التراث العربي، چاپ دوم)، ج 23، ص 214. و مسلم بن حجاج، قشيري نيشابوري، صحيح مسلم، (بيروت: داراحياء التراث العربي، چاپ اول، 1375 ه ق) ج 3، ص 1317. و جلالالدين، عبدالرحمن، سيوطي، الدر المنثور، (قم: كتابخانه آيتالله مرعشي نجفي، بينوبت چاپ، 1404 ه قرآن)، ج 1، ص 104ـ106 و...
مرحوم شيخ جعفر كاشف الغطاء عدم تحريف را ضروري و اجماعي بين همة مسلمين دانسته و ميگويد: به ضرورت مذهب بلكه دين و اجماع مسلمانان و اخبار پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ و ائمة اطهار ـ عليهم السّلام ـ زيادي سوره، آيه، كلمه و حرف در قرآن نيست و تمام آنچه از قرآن تلاوت ميشود سخن خداست و همچنين بدون شك قرآن بهواسطة حفظ خدا محفوظ از نقصان است همانطور كه صريح قرآن و اجماع علماء در تمام زمان برآن دلالت ميكند دكتر عبدالله دّراز به عدم اعتقاد شيعه به تحريف قرآن شهادت داده است و بحث مفصلي در اين مورد كرده است ر.ك: محمّد هادي معرفت، پيشين، ص 85 ـ 83.
بسياري از علماي بزرگ شيعه صريحا منكر تحريف قرآن شدهاند ر.ك: آيت الله محمّد هادي، معرفت، پيشين، ص 78 ـ 59؛ السيد علي، الحسيني الميلاني، التحقيق في نفي التحريف عن القرآن الشريف، (قم: دار القرآن الكريم، چاپ اوّل، 1410 ه.ق)، ص 27 ـ 10؛ الدكتور رفيع الله المحمدي، (نجارزادگان)، سلامة القران من التحريف، (تهران: پيام آزادي، چاپ اوّل، 1420 هـ.ق)، ج 1، ص 98 ـ 86. شيخ صدوق ميفرمايد: «اعتقاد ما آن است كه قرآني كه خدا نازل فرموده بر پيامبر اكرم حضرت محمّد ـ صلّي الله عليه و آله ـ هماني است كه در بين دو جلد در دست مردم است و بيش از آن نيست ... و هركس به ما (شيعه) نسبت اعتقاد به بيش از آن را دهد، دروغگوست»محمّد هادي، معرفت، پيشين، ص 60 شيخ طوسي فرموده: «سخن از زياده و نقصان قرآن شايستة قرآن نيست». محمّد هادي، معرفت، پيشين، ص 63
روايات تحريفنما در نزد اماميه يا از جهت سند مرسلهاند يا از جهت دلالت، اجنبي از تحريف ميباشند، محدث جزايري هم كه تمام همتش جمع روايات است، بدون بررسي سندي و دلالتي آن يقين به تقيهاي بودن انكار تحريف توسط علماي شيعه پيدا نكرده،دكتر فتحالله، محمودي، (نجارزادگان)، سلامة القرآن من التحريف، (تهران: پيام آزادي، چاپ اول، 1420 ه ق)، ج 1، ص 425 علماي شيعه در كتب خود، براي مصونيت قرآن از تحريف، استدلالات محكمي را بيان كرده و شبهات پيرامون آن را هم پاسخ دادهاند؛ ر.ك: العلامه السيد محمّد حسين الطباطبائي، الميزان تفسير القران، (قم: اسماعيليان، چاپ دوّم، 1371)، ج 12، ص 133 ـ 104؛ آيت الله مكارم شيرازي و ديگران، تفسير نمونه، (تهران: دار الكتب السلامية، چاپ پنجم، 1364)، ج 11، ص 31 ـ 21؛ آيت الله السيد ابوالقاسم الخوئي، البيان في تفسير القران، (بي جا، الانوار الهدي، چاپ هشتم، بيتا)، 235 ـ 197؛ آيت الله عبدالله، جوادي آملي، قرآن در قرآن (قم: مركز نشر اسراء، چاپ دوّم، 1378)، ص 349 ـ 315؛ آيت الله محمّد هادي، معرفت، صيانة القرآن من التحريف، پيشين؛ الدكتر فتح الله، المحمدي، پيشين؛ السيد علي الحسيني الميلاني، پيشين
و به همين جهت از تأليف كتاب فصل الخطاب، علماي شيعه، همه اعتراض كردند و چند كتاب و رساله مانند: البرهان، تأليف ميرزا مهدي بروجردي، كشف الارتياب في عدم تحريف الكتاب، تأليف فقيه محقق محمود بن ابي القاسم معروف به معرب طهراني و... . از آنجايي كه علماي بزرگ شيعه زعامت تشيع را بر عهده داشته و دارند، دايره جواز تقيه آنان به اعتقاد امام خميني(ره) محدودتر ميشود و حتّي در چيزهايي كه تقيه افراد عادي در مورد آنها جايز است، ولي تقيه بزرگان به جهت شأني كه در جامعه دارند موجب هتك دين ميگردد در چنين مواردي تقيه بر آنان حرام ميگردد الرسائل، همان، ص 178.
به جهت باز بودن اجتهاد در بين شيعه، كل روايات صحيح يك كتاب، بدون بررسي مورد تأييد علماي شيعه نيست و چنانكه استاد سبحاني در مورد روايات كافي مينويسد: «و ليست رواياته قطعية الصدور فضلا عن كونها متواترة او مستضيضة» روايات كافي قطعي الصدور نيست چه رسد به اينكه متواتر يا مستفيضه باشد آيت الله، جعفر سبحاني، كليات في علم الرجال، (قم: مركز مديريت حوزة علمية قم، چاپ دوّم، 1410 ه.ق)، ص 375. امام خميني (ره) ميفرمايد: «اخباري كه بر تحريف قرآن به آنها تمسك جسته شده، يا ضعيف و غير قابل استدلال ميباشند و يا طبق شواهدي، ساختگي هستند و يا غريب و ماية شگفتي هستند. در روايات معصومين ـ عليهم السّلام ـ دستور داده شده تا هر حديثي كه مخالف قرآن است، كنار زده شود ر.ك: محمّد بن يعقوب، كليني، اصول كافي، ترجمه و شرح سيّد جواد مصطوفي، (تهران: علمية اسلاميه، بينوبت چاپ، بيتا)، ج 1، ص 89 ـ 88.
رد شبه تحریف قرآن از سوی شیعیان به عقيدة شيعه قرآن كتابي جهاني است: «ذكر للعالمين»، و معجزهاي است كه هيچگاه بشر نميتواند حتّي يك سورة كوچك مانند آن بياورد و هيچ دستي نميتواند در آن دخل و تصرف كند؛چراكه خدا حفظ آن را ضمانت كرده است: «انا نحن نزلنا الذكر و اناله لحافظون» و هيچ محقق حق مداري نميتواند مدعي تحريف آن شود؛ ولي متأسفانه از طرف دشمنان دانا يا دوستان نادان رواياتي تحريفنما مطرح گرديد و برخي از آنها مانند آية رضعات و آية رجم ظاهراً ابتدا در كتاب الموطأ مالك (متوفي 179) نوشته شده است ر.ك: مالك بن انس، الموطأ، تحقيق محمّد فؤاد عبدالباقي، (بيروت: دار احياء التراث العربي، بينوبت چاپ، 1370 ه.ق) ج 2، ص 608 و 824.
+
نوشته شده در دوشنبه سی ام بهمن 1385ساعت 17:43 توسط مجاهدمکران
|